280
PL
Dlaczego należy testować zawartość azotanu?
Poniższe informacje dotyczą wody słodkiej i morskiej, jak i stawków ogrodowych.
Zarówno proces rozpadu jak i mineralizacji wszelkiej organicznej materii w akwarium (resztki roślin i resztki
pokarmowe, odchody ryb) odbywa się poprzez łańcuch: proteiny-amon-azotyn-azotan. Określone bakterie są
odpowiedzialne za ten proces. Dzięki pomiarowi poszczególnych ogniw tego łańcucha, można wyrobić sobie
zdanie, na temat funkcjonowania akwarium lub stawku jako systemu.
Amon i azotyn nie powinny się już nasycać, jeśli ich koncentracja osiągnęła 0,2 mg/l (ppm). Jeśli to się jednak
zdarzy, oznacza to, że nastąpiło zachwianie w gospodarce bakteryjnej. Ciągle wzrastająca zawartość azotanu,
przede wszystkim w akwarium przy jednocześnie niskiej aż do niewykazywalnej zawartości amonu i azotynu
jest cechą charakterystyczną właściwego funkcjonowania gospodarki bakteryjnej, a jednocześnie wskazuje na
zachwianie równowagi (np. za duża ilość ryb, za mało roślin, za małe wymiany wody). W stawkach ogrodowych
występuje to często w zbyt gęsto zarybionych stawach z karpiami koi, nie posiadających zaroślinionego
podłoża i strefy bagiennej jako naturalnej roślinnej oczyszczalni wody.
W akwariach mocno zaroślinionych bez ryb lub tylko z niewielką ilością małych ryb może dojść do sytuacji
przeciwnej: azotan stanie się brakującym składnikiem, który musi zostać dozowany w niewielkich ilościach aby
zapewnić optymalny wzrost roślin. Taka sytuacja może wystąpić przede wszystkim w przypadku Aquascapingu,
dyscypliny akwarystycznej wyspecjalizowanej w stwarzaniu podwodnego świata.
Za wysoka zawartość azotanu wspomaga wzrost glonów, jeśli oprócz azotanu w wodzie zawarty jest fosforan.
Należy się więc starać, aby zawartość azotanu nie przekraczała 50 mg/l (ppm) w wodzie słodkiej i 20 mg/l w
wodzie morskiej. W stawku ogrodowym zawartość azotanu nie powinna przekraczać 10 mg/l, a najlepiej aby
w ogóle nie była wykazywalna przez test. W niezbyt profesjonalnie założonych stawkach ogrodowych może
dochodzić do przedostawania się z otoczenia do wody nawozu zawierającego azotan.
Przeciwdziałanie:
Za wysokie wartości:
Akwarium:
Regularne, częściowe wymiany wody, ltracja za pomocą preparatu JBL AzotanEx (tylko do wody słodkiej)
lub JBL BioAzotanEx
Stawek ogrodowy:
zakładając stawek zwrócić uwagę na dostateczną ilość żwiru będącego podłożem, jako substrat dla roślin
zużywających azotan i bakterii redukujących azotan. Umieścić więcej roślin zużywających azotan. Zaplanować
strefy bagienne z roślinnością zużywającą azotan (szczególnie w stawkach z karpiami Koi bez podłoża)
Za niskie wartości:
Akwarium:
Dodać dozując: JBL ProScape NPK Macroelements lub JBL ProScape N Macroelements.
Instrukcja zastosowania testu:
1. Obie probówki popłukać wielokrotnie wodą przeznaczoną do badania.
2. Probówki napełnić wodą z akwarium w ilości 10 ml (za pomocą załączonej strzykawki).
3. Do jednej z probówek dodać odczynniki w następujący sposób:
a.) dodać dwie duże łyżki miernicze (szeroka końcówka dołączonej podwójnej łyżki mierniczej) oczynnika 1
b.) dodać 6 kropli odczynnika 2, probówkę zatkać i dokładnie 1 minutę bardzo silnie* potrząsać (proszek
nie nie rozpuści się całkowicie ; żeby łatwiej rozróżnić kolory należy przechylić probówkę tak, aby
nierozpuszczony proszek zebrał się na jednej ściance.
c.) odstawić aż do ostatecznego wytworzenia się kolorów (10 minut).
*Nie wystarczająco silne lub za krótkie potrząsanie w punkcie b) może doprowadzić do za niskich
wyników pomiaru.
4. Obie probówki umieścić w bloku komparatora: probówkę z dodatkiem odczynnika na gładkim końcu bloku
komparatora, probówkę z wodą ak wariową bez dodatków (ślepa próbka) na nacięt ym końcu bloku komparatora.
5. Blok komparatora z nacięciem w kierunku wskazującym wartości, z obiema próbkami przesuwać na skali
komparatora tam i z powrotem aż kolor próbki z odczynnikiem odpowiadać będzie jak najbardziej kolorowi
pod ślepą próbką.
6. Zawartość azotanu odczytać na nacięciu bloku komparatora.
Uwaga:
Jeśli podczas pomiaru otrzyma się ciemniejszy kolor, niż na skali kolorów należy rozcieńczyć próbkę wodą
destylowaną lub wodą pozbawioną azotanu i przeprowadzić ponownie pomiar.
W zależności od rozcieńczenia wynik pomiaru należy pomnożyć w następujący sposób, dla uzyskania
ostatecznego wyniku:
To Next Page
Loading...